
Het Tuindorp is een voortzetting van het Dorpshart uit bouwveld 16 en 17. Deze buurten hebben soortgelijke stedenbouwkundige karakters. Er is aandacht voor de overgang openbaar-privé die wordt vormgegeven met een haag. In de architectuur wordt er gezocht naar aansluiting met de historische tuindorpen. Woningen hebben rood tot roodbruin metselwerk. Ze zijn maximaal twee lagen met een kap.
Woningen hebben altijd een langskap, geen plat dak of dwarskap. Herhaling en ritme in de rijen zorgt voor een herkenbaar aanzicht van de buurt. Het bandraam onder de goot en schoorstenen zijn elementen die terug komen in het gevelontwerp. De goot steekt uit ten opzicht van de gevel. Kozijnen zijn wit, crèmekleurig of gebroken wit.
Woningen die aan twee of meer zijden aan openbaar gebied grenzen (niet zijnde semi- openbare achterpaden) worden ‘om de hoek’ ontworpen. Dat betekent dat ook de zijgevel een interessante en aantrekkelijke gevel is met o.a. meerdere, grote gevelopeningen op meerdere verdiepingen. In elk geval wordt nooit een vlakke, dichte kopgevel toegepast.
Voor alle woningen geldt dat plasticiteit en geleding gemaakt kunnen worden door bijvoorbeeld flinke ramen, erkers, bloemenramen, schoorstenen, markante
dakkapellen, al dan niet in combinatie met de verbijzondering in massa.
Verbijzonderingen in de architectuur worden aangezet met ander materiaalgebruik, metselverbanden, betonelementen, afwijkende detaillering, etc. Wanneer twee gevels van een hoekwoning zonder oprit, waaronder de kopgevel, grenzen aan de openbare ruimte, bevindt de entree zich ‘om de hoek’ in de kopgevel.
De beëindiging van een straat dient zorgvuldig te worden ontworpen door een attractieve gevel. Er is geen ruimte voor garages of geparkeerde auto’s grenzend aan de openbare ruimte bij hoekwoningen.


